صفحه نخست    l    تماس با مدیر    l    نسخه موبایل    RSS    l   
درباره وبلاگ



آبی تر از آسمان بود و پاک تر از باران .دستش را به آسمان می برد و ستاره ها را در سفره خالی ما می نشاند . بهار را به تساوی تقسیم می کرد و سهم خود را به آنکه محتاج تر بود می بخشید.کبوتر از دست او دانه می چید و ماه از روی او روشنی می گرفت . نخل تنهایی اش را می شناخت . چاه زمزمه اش را می شنید و غدیر آن آبگیر زخمی حیران بردباری اش بود .غم و غریبی و غربت ، اشک و آه او را همدم می شدند و از کوفه تا کربلا عشق بود که می کاشتند . نماز به تلاوت او می بالید و او به تلاوت نماز . اخمهایش را باز می کرد و آدم شعر بهشت را می سرود . او ساده بود به رنگ صبح و مرد بود به رنگ خدا. آری او علی ، ماه ولاء بود .

کودکانه ی غدیر
معرفی کتاب

هدف اصلی کتاب ، شناخت قرآن با غدیر و غدیر با قرآن است . نویسنده کوشیده است که در 1500 صفحه و در سه مجلد، این شناخت دوسویه قرآن و غدیر را در شش بخش توضیح دهد . بخش اول به آیات نازل شده در سراسر واقعه غدیر از مدینه تا مدینه اختصاص دارد که اقدامات پیامبر (ص) را از یک سو ، و اقدامات منافقین را از سوی دیگر در بر می گیرد ...

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
سه شنبه 29 مرداد 1398 :: نویسنده : مستور
 پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله در طول دوران رسالت، پیوسته به موضوع جانشینی بعد از خود اشاره کرده و به صورت مکرر آن را امری مربوط به خدا دانسته است. صرف نظر از کتب تفسیر و تاریخ و حدیث شیعه که بر انتصابی بودن امام از سوی خداوند تصریح و تاکید دارند، این مطلب را می توان به روشنی از کتب اهل سنت نیز اثبات نمود.

طبری می نویسد: پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله پس از گذشت 3 سال از آغاز بعثت، از سوی خداوند مامور شد که دعوت خویش را آشکار سازد، و آیه «و انذر عشیرتک الاقربین » (1) در این مورد نازل شد. پیامبر، سران بنی هاشم را جمع کرد و فرمود: «من خیر دنیا و آخرت را برای شما آورده ام. خداوند به من امر کرده است که شما را به آن دعوت کنم. کدام یک از شما مرا در نشر این آیین یاری می کند تا برادر و وصی و جانشین من در میان شما باشد؟» حضرت سه مرتبه این سخن را تکرار نمود و در هر بار تنها علی علیه السلام آمادگی خود را اعلان کرد. در این موقع پیامبرصلی الله علیه وآله فرمود: «ان هذا اخی و وصیی و خلیفتی فیکم; (2) او برادر و وصی و جانشین من در میان شماست.»


طبری در جای دیگری از تاریخش نقل می کند: وقتی آن حضرت برای تبلیغ اسلام با سران قبیله بنی عامر تماس گرفت، یکی از آنان حمایت خود را از وی اعلام نمود و افزود: هرگاه خداوند تو را بر مخالفان پیروز ساخت، آیا موضوع زمامداری مسلمانان پس از شما به ما واگذار می گردد؟ پیامبرصلی الله علیه وآله فرمود: «الامر الی الله، یضعه حیث یشاء; موضوع خلافت، مربوط به خدا است [و از اختیار من بیرون است]، خدا هر فردی را انتخاب کند، امامت به او محول می گردد.» (3)

پیامبر اسلام با این گونه سخنان صریح و بسیار روشن خود زمینه سازی نموده و اذهان را آماده می کرد تا آخرین پیام الهی را درباره رهبری امت اسلامی که سرنوشت اسلام و مسلمین را رقم خواهد زد ابلاغ نماید و پیوسته به مساله مهم ولایت و رهبری بعد از خود اشاره نموده و علی علیه السلام را به عنوان بهترین فرد معرفی می کردند. تا اینکه وعده موعود فرا رسید و برای ابلاغ آخرین فرمان خداوند و اتمام رسالت خویش در هنگام برگشت از سفر حج در مکانی به نام غدیر خم، در بزرگترین اجتماع مسلمین در دوران پیامبری خویش به پا خواست و به فرمان خداوند، امام علی علیه السلام و یازده معصوم از فرزندان او را به عنوام امام و رهبر مسلمین با جملاتی چون «من کنت مولاه فهذا علی مولاه » که برگرفته از ولایت خداوند است، منصوب کرد.

متاسفانه بعد از رحلت پیامبر عظیم الشان اسلام صلی الله علیه وآله تهاجم بس گسترده ای علیه ولایت امام علی علیه السلام آغاز گردید و بزرگترین هجمه ها علیه روایت غدیر بود، اما از آنجا که نتوانستند این پیام بزرگ و پرفروغ آسمانی را نادیده بگیرند، پیوسته به تفسیرهای ناصواب و به دور از منطق همچون تفسیر لفظ «مولا» به معنی نصرت و محبت و دوستی دست زدند تا شاید بتوانند این حدیث نورانی را تحریف کرده و کارهای توجیه ناپذیر خویش را توجیه کنند.

هم اکنون به بیان شواهدی می پردازیم که به روشنی ثابت می کند که مقصود از «مولی » در حدیث غدیر، همان امامت و رهبری است.

شواهد

1 - فرازهای حدیث شریف غدیر

رسول خداصلی الله علیه وآله در روز غدیر خم فرمود:

الف - خدایی جز الله نیست، زیرا او به من اعلام فرموده است که اگر آنچه در حق علی بر من نازل نموده ابلاغ نکنم رسالت او را نرسانده ام، و برای من حفظ از شر مردم را ضمانت نموده است و خدا کفایت کننده و کریم است.

ادامه مطلب...


نوع مطلب : غدیر، 
برچسب ها : غدیر، حدیث غدیر، ولایت، حدیث، خدا، پیامبر، غدیر خم،
یکشنبه 4 شهریور 1397 :: نویسنده : مستور
غدیر، روز حماسه جاوید، روز ولایت، روز امامت، روز وصایت، روز اخوت، روز رشادت و شجاعت و شهامت و حفاظت و رضایت و صراحت شناخته شد. روز نعمت، روز شکرگزاری، روز پیام رسانی، روز تبریک و تهنیت، روز سرور و شادی و هدیه فرستادن، روز عهد و پیمان و تجدید میثاق، روز تکمیل دین و بیان حق، روز راندن شیطان، روز معرفی راه و رهبر، روز آزمون، روز یاس دشمن و امیدواری دوست و خلاصه روز اسلام و قرآن و عترت، روزی که پیروان واقعی مکتب حیات بخش اسلام آن را گرامی می دارند و به همدیگر تبریک می گویند.

از احادیث بر می آید که ائمه: آن روز را جشن می گرفتند و در آن روز مراسم ویژه ای داشتند، شبیه مراسمی که ما ایرانیان امروز در عید نوروز داریم.

از فیاض بن محمد طوسی نقل شده: روز غدیر به حضور امام هشتم(ع) رسید. دید گروهی از افراد ویژه در خدمت حضرت هستند که امام آنان را برای افطار در خانه اش نگهداشت و به منزل آنان غذا و لباس و کفش و انگشتر و هدایای دیگر فرستاد و آن روز وضع او و اطرافیان او کاملا عوض شده بود و فضائل آن روز را برای آنان یادآوری می کرد. (بحار الانوار، 97: 112، ح 8. )

 غدیر عید مسلمین

1. رَوى زیادُ بْنِ مُحَمَّدٍ قالَ: دَخَلتُ عَلى اَبِـى عَبْـدِاللّه ِ علیه السلام فَقُلْتُ: لِلْمُسْلِمینَ عیدٌ غَیْرَ یَوْمِ الْجُـمُـعَةِ وَالْفِـطْرِ وَالاْضْحى؟ قالَ: نَعَمْ، اَلْیَوْمُ الَّذى نَصَبَ فیهِ رَسُولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آلهاَمیرَالْمُؤْمِنینَ علیه السلام.

زیاد بن محمد گوید: بر امام صادق علیه السلام وارد شدم و گفتم: آیا مسلمانان عیدى غیر از عید قربان و عید فطر و جمعه دارند؟ امام علیه السلام فرمود: آرى، روزى كه رسول خدا صلی الله علیه و آله امیرمؤمنان علیه السلام را (به خلافت و ولایت) منصوب كرد.(مصباح المتهجد: 736)
غدیر برترین عید مسلمانان

2. قـالَ رَسُـولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله: یَوْمُ غَدیرِخُمٍّ اَفْضَلُ اَعْیادِاُمَّتِى وَهُوَالْیَوْمُ الَّذى اَمَرَنِىَ اللّه ُ تَعالى ذِكْرَهُ فیهِ بِنَصْبِ اَخى عَلىِّ بْنِ اَبِى طالِبٍ عَلَما لاُِمَّتِى، یَهْتَدُونَ بِهِ مِنْ بَعْدِى وَ هُوَ الْیَوْمُ الَّذى اَكْمَلَ اللّه ُ فیهِ الدّینَ وَأَتَمَّ عَلَى اُمَّتِى فیهِ النِّعْمَةَ وَرَضِىَ لَهُمُ الاِْسْلامَ دینا.

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: روز غدیر خم برترین عیدهاى امّت من است و آن روزى است كه خداوند بزرگ دستور داد؛ آن روز برادرم على بن ابى طالب را به عنوان پرچمدار (و فرمانده) امّتم منصوب كنم، تا بعد از من مردم توسط او هدایت شوند، و آن روزى است كه خداوند در آن روز دین را تكمیل و نعمت را بر امّت من تمام كرد و اسلام را به عنوان دین براى آنان پسندید.(امالی صدوق: 125، ح 8)



ادامه مطلب...


نوع مطلب : غدیر، 
برچسب ها : عید غدیر، غدیر خم، خدا، پیامبر، ولایت،
دوشنبه 20 شهریور 1396 :: نویسنده : مستور
این مطلب رمزدار است، جهت مشاهده باید کلمه رمز این مطلب را وارد کنید.



نوع مطلب :
برچسب ها :
دوشنبه 29 شهریور 1395 :: نویسنده : مستور


ای علی ای بی ‏نهایت بی‏کران  ای جهان بی‏کران در تو نهان 
ای علی ای آفتاب کوی عشق  می‏دهد کوی ولایت بوی عشق

غدیر ، پیام آور آزادی ، صلح و آرامش ، و وحدت امت اسلامی است . روز غدیر یادآور اشتیاق دوباره امت اسلامی با عهدنامه الهی(قرآن)  است . غدیر، تجلی گاه ولایت و امامت ، تداوم بخش رسالت پیامبر اسلام در سایه ولایت و امامت ائمه اطهار می باشد.عید غدیر را که در روایات اسلامی به عید الاکبر (بزرگترین عید) تعبیر شده است، می توان به بزرگترین عید تمام ادیان الهی تعبیر کرد، چرا که حاصل زحمات تمام فرستادگان الهی، در این روز به نتیجه رسیده است.

واقعه غدیر حادثه ای تاریخی نیست که در کنار دیگر وقایع بدان نگریسته شود. غدیر تنها نام یک سرزمین نیست. یک تفکر است، نشانه و رمزی است که از تداوم خط نبوّت حکایت می کند. غدیر نقطه تلاقی کاروان رسالت با طلایه داران امامت است.آری غدیر یک سرزمین نیست، چشمه ای است که تا پایان هستی می جوشد، کوثری است که فنا برنمی دارد، افقی است بی کرانه و خورشیدی است عالمتاب.

روز تاریخی و بزرگ غدیر مانند روز بعثت پیامبر اکرم (ص) با اهمیت و بی نظیر است . بعثت و غدیر با یکدیگر پیوند ذاتی و بستگی کامل دارد . بعثت رسول خدا (ص) ، پایه و اساس انقلاب الهی ، جهانی و جاودانگی اسلام و روز غدیرخم مکمل و تداوم بخش آن است .غدیر در وجود ، فرع بعثت است و روز بعثت در بقا پیشاهنگ غدیر است . بعثت سرآغاز ابلاغ وحی و عرضه نظامات فراگیر و همه جانبه اسلام ، تا تشکیل حکومت اسلامی و حاکمیت الله به رهبری شخص پیامبر اسلام (ص) است و روز غدیر کامل کننده دین و اعلام استمرار نظام عصر نبوت به رهبری علی بن ابی طالب و فرزندان آن حضرت ، ائمه معصوم (ع) است .غدیر و بعثت با یکدیگر هم سویی معنوی و پیوند ناگسستنی دارند . حصار خلل ناپذیر اسلام را که توحید پی بناست ، امامت ائمه همچون چاردیوار و بعثت آن است. پس هیچ یک از این دو روز را از دیگری بی نیاز نیست که هر دو خط اسلام را در تأسیس و بنا ترسیم کرده ، نه اسلام منهای حکومت و نظام غدیر است و نه نظام غدیر ، غیر از اسلام است .


ادامه مطلب...


نوع مطلب : غدیر، 
برچسب ها : امام علی(ع)، ولایت، عید ولایت، حضرت رسول(ص)، غدیر خم، عظمت غدیر،
سه شنبه 31 شهریور 1394 :: نویسنده : مستور


آیات قرآن کریم و گفتار معصومین ـ علیهم السلام ـ بیانگر عظمت و جایگاه رفیع امامت در اعتقادات اسلامی است. با نگاهی به آیات غدیر می‏توان بخوبی رمز عید بودن این روز را دریافت بخشی از اشارات قرآن کریم و معصومان در این باره چنین است:

الف) امامت مکمل تبلیغ رسالت الهی است.
به اتفاق شیعیان و به نقل بسیاری ازاهل سنت آیه شریف تبلیغ جهت انتصاب علی ـ علیه السلام ـ به جانشینی رسول گرامی(ص) نازل شد. این نکته هنگامی بود که ترس آشوب بود و احتمال تفرقه ‏افکنی از جانب منافقین و افراد سست ‏ایمان وجود داشت. وحی الهی به همه این نگرانی ها خاتمه داد و با تأکید بر اهمیت موضوع، حفظ رسول گرامی(ص) از توطئه‏ ها را نوید داد و فرمود: یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک فان لم تفعل فما بلغت رسالته و الله یعصمک من الناس؛ ای پیامبر، آنچه از خدا بر تو نازل شده به مردم برسان که اگر نرسانی تبلیغ رسالت و ادای وظیفه نکرده ‏ای و خدا تو را از (آزار) مردمان محفوظ خواهد داشت. (13)

علامه امینی 30 منبع از مدارک اهل سنت را برمی‏ شمارد که همه آنها این آیه را با معرفی ولایت امیرمؤمنان علی ـ علیه السلام ـ در ارتباط دانسته‏ اند. جلال الدین سیوطی شافعی در تفسیر در المنثور، تفسیر فخرالدین رازی شافعی در شمار این منابع جای دارند. (14)

نکته ‏ای که از دقت در آیه، با استفاده از جمله «فما بلغت رسالته» می‏توان فهمید این است که امامت در حدی از منزلت است که عدم معرفی آن با انجام ندادن وظیفه رسالت مساوی است.

ب) امامت مایه تکمیل دین است
دین مجموعه قوانین الهی است که برای اجرای آن به فردی که بتواند با تکیه بر دو عنصر ایمان و آگاهی موجب اجرای آن شود، نیاز دارد. دین کامل دینی است که این امر را از قبل پیش‏ بینی کرده، برای آن برنامه داشته باشد. از این رو وقتی کفار احساس کردند با فوت عبدالله فرزند پیامبر گرامی(ص) جانشینی برای استمرار راهش وجود ندارد آن بزرگوار را «ابتر» و کارش را ناقص قلمداد کردند. (15)

بعد از انتصاب علی(ع)، این آیه نازل می‏شود و می‏فرماید «الیوم اکملت لکم دینکم» امروز دین شما را کامل کردم. (16) امامت در جهت بیان احکام تکمیل‏ کننده دین است؛ زیرا به مقتضای روایتی، که از طریق شیعه و اهل سنت نقل شده و پیامبر گرامی فرمود: من شهر علم هستم و علی در آن شهر. هر که خواستار ورود به شهر حکمت است باید از راه علی(ع) واردشود. (17)

امامت در جهت اجرای صحیح برنامه‏ های دینی نیز تکمیل‏ کننده دین است. از این رو پیشوایان پنجگانه اهل سنت مانند مسلم، مالک، بخاری، نسایی و ترمذی می نویسند: وقتی طارق ابن‏ شهاب، از اهل کتاب، در مجلس خلیفه دوم گفت: اگر آیه «اکمال» در دین ما نازل می‏ شد آن را عید می‏ گرفتیم. (18) کسی بر او خرده نگرفت و عمر با سکوت خود آن را مورد قبول قرار داد.

ادامه مطلب...


نوع مطلب : غدیر، 
برچسب ها : امام علی(ع)، امامت، تبلیغ رسالت، ولایت، ایام الله، غدیر،
دوشنبه 9 شهریور 1394 :: نویسنده : مستور
نصوص قرآنی بر ولایت امیرالمؤمنین علیهالسّلام
هر کسی در دو آیه (یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَ اللّهُ یَعْصِ مُکَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لَا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکَافِرِینَ و (الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَکمُ الإِسْلَامَ دِیناً) دقّت کند و اهل انصاف باشد به یقین، پیام غدیر را دریافت میکند چرا که مضامین این دو آیه، خود گویا و آشکار است.

پیامبر با وجود اینکه تمامی مسائل خداشناسی، توحید، معاد و احکام فرعی، سیاسی، اخلاقی و عبادی و همه آنچه را که لازمه یک جامعه متفکّر و پیشرو باشد برای مردم بیان کرده بودند و چیزی نمانده بود تا بیان شود، بازهم خداوند به ایشان میفرمایند که اگر این پیام را در حجۀ الوداع نرسانی، رسالت شما کامل نشده است.این مطلب نشان میدهد که تعیین مدیریت جامعه و شخص حضرت علی علیهالسّلام از بسیاری از این مطالب مهمّتر است و بدون انجام این پیام، رسالت ناقص حساب میشود.

مدیریّت در جامعه اسلامی
از هر فرد منصفی سؤال شود به یقین اعتراف میکند که مدیریّت جامعه در اسلام بسیار مهم است چرا که در حجۀ الوداع اینگونه پیامی به پیامبر ابلاغ شد و از ایشان خواسته شد که جانشین خود را انتخاب کند تا مدیریت جامعه براساس آن باشد. به همین دلیل این رفتار، اهمیّت و جایگاه مدیریّت را در اسلام نشان میدهد. اگر مسأله مدیریّت بعد از پیامبر مشخص نم یشد، پیام ایشان ناقص بود، زیرا دین اسلام جهان شمول است و بدون اعلام این مدیریّت، پیام آن نیز کامل نمیشد.

منبع: پیام غدیر، ص: 172



نوع مطلب : غدیر، 
برچسب ها : ولایت، غدیر، امیرالمؤمنین، حجۀ الوداع، جامعه اسلامی، پیام غدیر،
یکشنبه 1 شهریور 1394 :: نویسنده : مستور
سطحى ‏نگرى و كوچك ‏اندیشى است، اگر «غدیر» و «ولایت‏» را، نزاعى در میان دو گروه در گذشته بدانیم.و دور از «متن مكتب‏» است، اگر ایستادن بر كرانه جوشان «غدیر» را تنهاحساسیتى فرقه‏اى و جدالى مذهبى به شمار آوریم.

«غدیر»، همواره برپاست.صحنه تعیین «مولى‏»، و آن بیعت ها و استش هادها و اعترافها، هنوز هم محو نشده ‏است. بیعت گران نیز، صحنه را ترك نكرده ‏اند. على ‏رغم آنان كه سعى كرده ‏اند غبارى از«نسیان‏» و پرده ‏اى از «كتمان‏» بر سیماى غدیر بنشانند و بیفكنند، دلها و جان هاى بی شمارى هنوز هم توجه به آن دست هاى بلندى دارد كه دست «على‏» را گرفت و فراز آورد، تا آن خورشید را، همه ببینند، همه بشناسند، به یكدیگر و به غایبان ‏از صحنه و به خبرگیران از واقعه و به جویندگان چراغ، معرفى كنند.

صحنه ‏غدیر، پایان نیافته است.هنوز هم دیدگان تاریخ، در عصر حاضر، در قاره ‏هاى دوردست، در جنوبى‏ ترین كشور آفریقا، در شرقى ‏ترین منطقه خاور دور، در مركزى ‏ترین بخش اروپا و آمریكا، در پى ‏آشنایى با «خورشید»ى هستند كه اگر بتابد، خانه‏ ها را، دلها را، شهرها را، اندیشه‏ ها را، قلمرو قلم و شعر را، پهنه ادبیات و هنر را، گستره عقیده ‏ها و باورها را «روشن‏» مى‏ سازد. و از « نور »، چه انتظارى است، جز درخشیدن و فروغ ‏گستردن و گرما بخشیدن؟! در غدیر، دستى كه فرا رفت، دست‏ خدا بود، زبانى كه «على‏ مولاه‏» را سرود، زبان خدا بود، دستى هم كه به عنوان «مولى‏» بالا رفت و همگان‏ دیدند، دست‏ خدا بود، «على‏»، راه و صراط بود، چراغ و مشعل بود، خط سیر و مسیر بود، «غدیر»، راهى بود كه روندگان را به «على‏» مى ‏رساند.و ... «على‏» هم، صراطى بود كه رهپویان را به «خدا» مى ‏رساند.

«غدیر»، چشمه‏ اى زلال بود كه در طول چهارده قرن، هزاران هزار كام تشنه را از كوثر معارف ناب، سیراب ساخت. و این چشمه، هنوز هم سارى و جارى است.

«غدیر»، چراغى بر اوج بود، كه در قرن هاى متمادى تاریخ بشرى، گمگشتگان‏ بسیارى را از وادیه اى خوف و خطر و بیراهه‏ هاى تاریكى و ضلالت، به «مقصد» راهنمایى كرد. و این چراغ، همچنان فروزان و نورافشان و راهنماست.

«غدیر»، تكیه‏ گاهى بود كه شیعه را در عصر محكومیت و مظلومیت دیرپاى خویش،پناه بود و حجت و برهان. و این تكیه‏ گاه، هنوز هم به استوارى گذشته، پابرجاست و محكمترین حجت‏ها را دارد.

«غدیر»، متنى بود، روشن و بى ‏ابهام، گویا و صریح، كه خیلى‏ ها كوشیدند حواشى ‏تاویل و تفسیرهاى دور از واقعیت ‏براى آن ترسیم كنند. و این متن، هنوز هم براى ‏آنان كه بى ‏حواشى به آن بنگرند، صریح و گویاست.

«غدیر»، میوه ‏اى شیرین در بوستان رسالت ‏بود، كه تداوم «خط نبوت‏» را در شكل‏«امامت‏»، به شیرین‏ ترین صورت ترسیم مى‏ كرد. و هنوز هم این میوه شیرین، زینت‏ بخش ‏بوستان محمدى است و بدون آن، «باغ رسالت‏» بى ‏ثمر است «و ان لم تفعل فما بلغت‏ رسالته ...».

«غدیر»، میثاقى بود میان صاحبان باور و عقیده به خدا و رسول، كه وفادارى به ‏آن، شاهد صدق ایمان بوده است. و این عهد و پیمان، هنوز هم «وفا» مى ‏طلبد و دستان بیعت گر را به «صدق‏» فرا مى‏ خواند، و همه ساله، این عید فرخنده موعدى ‏براى تجدید آن عهد و تحكیم آن میثاق با خدا و رسول است.

«غدیر»، اگر چه بركه‏ اى در بیابان بود، ولى هفت دریا به وسعت تاریخ و زمان ‏بود كه موجش «ازل‏» تا «ابد» را فرا گرفت و اگر خاكیان، برخى چشم دیدن آن‏ موج ابدى را نداشتند، افلاكیان به تكریم آن به یكدیگر تهنیت مى‏ گفتند.

«غدیر»، سفینه نجاتى بود كه گرفتاران موج جهالت و حیرت ضلالت را به ساحل امن ‏ایمان مى ‏رساند. این سفینه، هنوز هم سرنشین مى ‏طلبد و امواج فتنه و فریب، هنوز هم ‏در  پى دور ساختن اندیشه‏ ها از این ساحل ‏اند.

«غدیر»، روشن‏ ترین چراغ بود، بر بالاترین بام خانه‏ هاى تاریخ، تا ... مردم‏«اهل بیت‏» را بشناسند و به «خانه‏»اى رهنمون شوند كه افراد آن در دامان‏«وحى‏» بزرگ شدند و «آیات خدا» در آن خانه فرود آمد و جبرئیل امین، مانوس ‏آن بیت و اهل بیت ‏بود.

اگر انسانیت امروز، مى‏ خواهد به آن «خانه‏» راه یابد، خانه ‏اى كه همه چیز در آنجاست، و همه كلیدهاى گشاینده همه قفلها و درهاى بسته در دست صاحبان و ساكنان‏ آن خانه است.

باید به این چراغ نگاه كند، تا راه را بشناسد.

آرى ... «چراغ غدیر، بر بام بلند تاریخ‏».


جواد محدثى



نوع مطلب : غدیر، 
برچسب ها : امام علی(ع)، تاریخ، غدیر، ولایت، مولی، اهل بیت،
جمعه 30 مرداد 1394 :: نویسنده : مستور
روز غدیر.. نسیم عطرآگین نبوت و شمیم روح افزاى رسالت و دستاورد همه پیامبران و رسالت‏ هاى الهى است.

روز غدیر.. سرآغاز سیرت هماره جوشان و راه قرآن گویا و كامل كننده دین حنیف و فرجام بخش نعمت‏هاى خداوندى و موهبت‏ هاى قدسى است.

روز غدیر.. همان روزى كه پیامبر پس از بازگشت از حجة الوداع (سال 10 هجرى) آخرین خطبه خود را در بدترین شرایط آب و هوایى و وزش بادهاى تند و سوزناك و كارشكنى منافقان و بازیگرى بیماردلان و سخنان ناامید كننده و شایعة پراكنى شایعه سازان و آشوبگرى اوباش خواند! پیامبر در میان آنان برخاست تا اعلام كند على(ع) وصى او، جانشین او، نایب او و وزیر اوست.

او داراى ولایت پیامبران و حكومت رسولان و رهبرى حق و حقیقت در میان مردم است. آنچه رسول خدا (ص) از آن برخوردار بوده على همان را برخوردار است و هر كه پیامبر بر او ولایت و سرپرستى داشت، على نیز سرپرست اوست. منزلت او بسان منزلت پیامبران است و رهبرى و ولایتش مطلق است. هیچ قید و شرط و مانع و بازدارنده ‏اى ندارد. خداوند متعال این رویداد بزرگ جهانى را چنین معرفى كرده است:

« الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِینَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِینًا»
امروز دین شما را برایتان كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را براى شما (به عنوان) دینى برگزیدم».

آرى روز غدیر این چنین است. روزى كه از آن به عنوان تكامل و بلوغ راه آسمانى و پیام و اندیشه حق از زمان آدم ابوالبشر(ع) تا عصر حضرت ختمى مرتبت (ص) یاد مى ‏شود. از این رو روز غدیر نه تنها براى مسلمانان - كه همواره براى حق آغوش مى ‏گشایند و بر اساس آن زندگى مى ‏كنند - روز عید و شادمانى شد، كه براى دیگر ملّتها نیز به یك روز شناخته شده ‏اى تبدیل گشت (2) چرا كه غدیر از جمله روزهاى خداوند متعال است روزى كه سیر تاریخ و مسیل رویدادها را دگرگون كرد. و راز آن در دو چیز است.

1- به این اعتبار كه غدیر سرآغازى براى خط وصایت و جانشینى و استمرارى براى رخداد پیامبرى بود تا حركت پیامبران جاودانه شود و امت اسلامى بعد از رحلت پیامبر گرد این خط فراهم آید.

2- و به اعتبار كسى كه امیر و صاحب روز غدیر است.

ادامه مطلب...


نوع مطلب : غدیر، 
برچسب ها : امام علی(ع)، روز غدیر، قرآن گویا، حجة الوداع، پیامبر(ص)، ولایت،
دوشنبه 17 فروردین 1394 :: نویسنده : مستور
پاسخ به 4 پرسش درباره غدیر



برخی معتقدند که آن چه پیامبر در غدیر فرمود، یک توصیه بوده است و نه الزام؛ آیا چنین برداشتی صحیح است؟

تفسیر داستان غدیر و حدیث ولایت و امامت، به این که توصیه و یا نظریه شخصی پیامبر صلی الله علیه وآله بوده است، هیچ سابقه ای در میان علمای شیعه نداشته و هیچ زمانی - جز در این اواخر که برخی نظریه کاندیداتوری امام علی علیه السلام را توسط رسول خدا صلی الله علیه وآله مطرح کردند - چنین دیدگاهی مطرح نشده است. آن چه شیعه روی آن پافشاری دارد و حدیث غدیر فقط یکی از مستندات آن است، این است که امامت، به نص الهی است و آن چه هم به عنوان شاهد از سوره مائده نقل شده، «بلّغ ما انزل الیک من ربّک» است؛ یعنی چیزی که خداوند به تو فرموده برای مردم بیان کن. این افراد، اگر به عمق حدیث غدیر توجه می کردند، چنین دیدگاهی را مطرح نمی نمودند.بحث ولاء الهی و انتقال آن از خداوند به رسول و از رسول به امام علی علیه السلام مطرح است و نه یک توصیه. رسول خدا صلی الله علیه وآله اگر قصد توصیه داشت، می توانست آن را با عبارات دیگری که به معنای توصیه باشد ارائه کند.

جایگاه غدیر در شکل گیری تاریخ شیعه، تا چه میزان موثر بوده است؟
غدیر، هسته مرکزی معتقدات شیعه است و در واقع، اصل اسلام، توحید، نبوت و معاد است؛ اما اینها در دایره ولایت، مفهوم می یابند و این ولایت هم متکای اصلی اش، حدیث غدیر است. در اسلام، معتقدات دینی و فرایض عملی، در چهارچوب اعتقاد به ولایت الهی و پس از آن ولایت نبی و وصی، مفهوم اصلی خود را می یابند. شیعه و در رأس آنها و در سرخط تاریخ تشیع، عمار، سلمان، ابوذر و مقداد، دنبال همین حدیث غدیر بودند و ولایت خویش را با امام علی علیه السلام استوار کردند. در تاریخ طبری آمده است که به جز عامه مردم که در وقت خلافت امام، با آن حضرت بیعت کردند، دسته ای بر اساس «ولایت» و این که ما بر این اصل که با دوستان تو دوست و با دشمنان تو دشمن باشیم، بیعت می کنیم. شرطة الخمیس، اصحاب نزدیک و ولایی حضرت بودند و تشیع، از این جا آغاز شد. اشعار اصحاب امام علی علیه السلام در صفین، مبتنی بر کلمه وصایت است. آنان، علی علیه السلام را وصی رسول خدا صلی الله علیه وآله می دانستند. بسیاری از آنان، حدیث غدیر را در اشعار خود که برابر امام می خواندند، درج می کردند. امام علی علیه السلام در ابتدای ورود به کوفه، مردم را در مسجد کوفه جمع کرد و فرمود: هر کس که در حادثه غدیر بوده است، برخیزد و شهادت دهد که گروه زیادی برخاسته، شهادت دادند و تشیع، از همین جا آغاز شد و ادامه یافت.

برخی بر این باورند که شیعه مدت ها بعد از شهادت علی علیه السلام هویّت مستقل پیدا کرد؛ آیا این موضوع، درست است؟
همه مذاهب، در شکل مذهب و صورت فرقه ای خویش، به تدریج شکل گرفته اند؛ مثلاً مذهب حنفی، در قرن دوم، حنبلی، در قرن سوم، شافعی، در اواخر قرن دوم و مالکی نیز در اواخر قرن دوم، شکل گرفته است. حتی مذهب اشعری که در حال حاضر اکثریت قریب به اتفاق سنّیان - به جز وهابیان - به آن اعتقاد دارند، در قرن چهارم به وجود آمد. وهابیت نیز به این شکل و شمایل مشخص، از قرن هشتم به وسیله ابن تِیمیّه و یا به عبارت صریح تر، از محمد بن عبدالوهاب (متوفای 1206) پایه گذاری شد. اگر مقصود شکل گیری به این معنا باشد، تشیع فقاهتی از زمان امام باقر و امام صادق علیهماالسلام شکل گرفته است؛ اما اگر مقصود، هسته مرکزی تشیع و اعتقاد به ولایت است، این به غدیر و اصحاب پیامبر صلی الله علیه وآله - که ثابت و استوار بر حق ماندند - باز می گردد. به یک معنای دیگر هم می توان گفت که اگر تشخص شیعه به برخی از احکام فقهی و تفاوت آن با دیگران است که بسیاری از آن چه را که شیعه به آنها اعتقاد دارد، بسیاری از صحابه هم به آن اعتقاد داشتند. ما می توانیم مکتب اهل بیت علیهم السلام را در بخش کلام و فقه، با قرآن و روایات صحیح و حتی با دیدگاه های صحابه عالم و عاقل مقایسه کنیم و ببینیم که آیا تشیع به متون اصیل اسلامی نزدیک تر است یا عقاید و دیدگاه های دیگران. بحث بر سر زمان شکل گیری، روش مناسبی نیست؛ زیرا هر چهار مذهب فقهی سنی از قرن دوم به بعد شکل گرفتند.

تغییر و تحولات شیعه از هنگام شهادت امام علی علیه السلام تا دوران صفوی و از آن دوران تا به امروز، چگونه بوده است؟
هر مذهبی در طول تاریخ، به تناسب مسائلی که در برابرش مطرح شده، دیدگاه هایی را طرح کرده است و نیز هر مذهب و آیینی، از زمانی که در اختیار مردم قرار می گیرد، ممکن است گرفتار تحریف و انحراف در بخشی از اجزای خود شود. اصل اسلام، تشیع و آیین ها و فرقه های دیگر نیز از این روال کلی دور نبوده اند. بسیاری از اوقات، عوام مردم به دلیل نبودن راهنما و مفسر واقعی دین، آیین خود را به سمت و سویی برده اند که با اصل و اساس آن، سازگاری ندارد. تشیع هم از این قاعده کلی مستنثا نیست. بسیاری از غالیان شیعه در زمانی که امامان در محدودیت سیاسی بودند و اجازه نداشتند رهبری شیعه را با قدرت تمام انجام دهند، توانستند در صفوف شیعیان رخنه کرده، افکار انحرافی خود را در آن وارد کنند. این قبیل انحرافات، هیچ گاه شیعه را از مدار اصلی خود خارج نکرده است؛ دلیل آن هم این است که از ابتدا، اصحاب امامان و بعد علمای شیعه، با دقت به ثبت و ضبط احادیث و نقد و بررسی آنها پرداختند و هر بار هم که انحرافی روی می داد، در برابر آن موضع می گرفتند. به همین دلیل بود که امامان، شیعیان غالی را کافر خطاب کردند؛ زیرا آنان، الوهیت را که خاص حضرت باری بود، به امامان یا خودشان نسبت می دادند. در جامعه شیعه، گاهی اخباری گری غلبه داشته و گاهی اصول گرایی و هر بار که اصول گرایی در عقاید و احکام غلبه داشت، شیعه به خط اعتدال نزدیک تر بوده است؛ اما هر گاه که اخباری گری و ظاهربینی غلبه داشته، زمینه برای انحراف فراهم بوده است. در زمان ما هم برخی نشانه های ظهور ظاهربینی، به چشم می آید.

نویسنده : رسول جعفریان



نوع مطلب : غدیر، 
برچسب ها : غدیر، امام علی علیه‌السلام، شیعه، حدیث غدیر، ولایت، امام، تشیع،
جمعه 25 مهر 1393 :: نویسنده : مستور
برترین نعمت معنوی
در سراسر جهان هستی همه ی نعمت های مادی و معنوی از سوی خدای سبحان:«وما بکم من نعمـةٍ فمن الله»1؛ نعمت هایی که انسان های عادی هرگز توان شمارش آن را ندارند:«وإن تعدّوا نعمـة الله لاتُحصوها».2

خدای سبحان در قرآن کریم گاهی از نعمت های مادی و روزی های ظاهری، مانند آسمان، زمین،آفتاب و ماه یاد می کند وگاهی از نعمت های معنوی و باطنی؛ چنان که به عیسای مسیح می فرماید: به یاد نعمت هایی باش که به تو و مادرت مریم دادم، آن گاه که تو را به روح القدس تأیید کردم که درگهواره و نیز در میانسالی با مردم سخن گفتی و آن گاه که تو را کتاب و حکمت و تورات و انجیل آموختم و آنگاه که به اذن من از گِل به شکل پرنده می ساختی، پس در آن می دمیدی و به اذن من پرنده ای می شد و کور مادر زاد و پیس را به اذن من شفا می دادی و آنگاه که مردگان را به اذن من(زنده از قبر) بیرونی می آوردی:«إذ قال الله یا عیسی ابن مریم اذکر نعمتی علیک و علی والدتک إذ أیّدتک بروح القدس تکلّم الناس فی المهد و کهلاً وإذ علّمتک الکتاب و الحکمـة و التوریـة والإنجیل وإذ تخلق من الطین کهیئـة الطیر بإذنی فتنفخ فیها فتکون طیراً بإذنی و تبریء الأکمه والأبرص بإذنی وإذ تخرج الموتی بإذنی»3

درباره ی بنی اسرائیل نیز نعمت هایی محدود را یادآوری کرده، می فرماید: به یاد نعمت هایی باشید که به شما دادم:« یا بنی إسرائیل اذکروا نعمتی التی أنعمت علیکم»4 نعمت های معنوی  مراتب ودرجاتی دارد و در میان آن ها برترین نعمت رسالت و امامت است. از این رو در قرآن کریم از هر دو نعمت به«منّت» (نعمت سنگین و توان فرسایی که حمل و هضم آن دشوار باشد، نه منّت زبانی) تعبیر می کند؛درباره ی رسالت و بعثت پیامبران می فرماید:«لقد منّ الله علی المؤمنین إذ بعث فیهم رسولاً من أنفسهم»5 و درباره ی امامت نیز می فرماید:« و نرید أن نمنّ علی الذین استُضعفوا فی الأرض و نجعلهم أئمّـةً و نجعلهم الوارثین»6؛زیرا پیامبر و امام  تأمین کنندگان سعادت ابدی انسان هستند.

فرشتگان با همه قداست و شرافتی که دارند، تنها می توانند واسطه ی فیض باشند، ولی نمی توانند هدایت و رهبری مستقیم جامعه ی بشری را بر عهده بگیرند. موجود کامل و جامعی که می تواند فیض الهی را معصومانه از خدا دریافت کند و معصومانه به جوامع بشری ابلاغ کند و خود نیز معصومانه به آن عمل کند، انسان کامل مانند پیامبر و امام است. از این رو خدای سبحان در قرآن کریم بر نبوّت و امامت که جامع آن دو «ولایت» است تکیه کرد و آن را مورد امتنان قرار داد، در حالی که درباره ی آفرینش آسمان ها و زمین و بهشت و قیامت به«منّت» یاد نکرد؛ زیراآسمان ها و زمین گر چه بزرگ است، لیکن در برابر نعمت سنگین و توانفرسای7 رسالت و امامت کوچک است.

درباره ی رسالت و امامت نیز در قرآن کریم تنها درباره جریان غدیر خم و ولایت امیرمؤمنان(علیه السّلام) تعبیر منحصر به فرد« اتمام نعمت» آمده است:«الیوم أکملت لکم دینکم و أتممت علیکم نعمتی» 8 سخن از «أنعمت علیکم» نیست، بلکه خداوند می فرماید:«أتممت علیکم نعمتی»؛ «نعمتم را بر شما تمام کردم»؛ یعنی همان طور که نبوت و رسالت پیامبر اکرم(صلّی الله علیه و آله) کاملترین نبوّت و رسالت است و پس از آن نبوّتی نیست، ولایت و امامت علی و اولاد علی(علیه السّلام) نیز کاملترین ولایت وامامت است و پس از آن امامتی نیست.

از منظر قرآن کریم در غدیر خم که عید بزرگ ولایت است، نعمت های معنوی الهی به برترین حدّ و بالاترین نصاب خود رسید و چون نعمتی برتر از ولایت علی و اولاد علی(علیه السّلام) نیست، عید غدیر برترین اعیاد امّت اسلامی است و اعتقاد به ولایت تکوینی و تشریعی امامان معصوم(علیه السّلام) و باور داشتن و ساطت و شفاعت و وسیله بودن آنان از مهمترین برکاتی است که نصیب امّت اسلامی شده است.

ادامه مطلب...


نوع مطلب : غدیر، 
برچسب ها : غدیر، رسالت، ولایت، امامت، نعمت معنوی،




امکانات وب


این نوا را در وبلاگ خود پخش کنید:

جشنواره رسانه های علوی
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو